«رابرت آکرمن» 15 ساله اهل شهر کلونگ آلمان و عاشق جراحی بود. او گاهی وقت‌ها کارهای عجیب و غریبی می‌کرد که همه را می‌ترساند.
از وقتی پدرش او و مادرش را ترک کرد رفتارش تغییر کرده بود. شب‌ها برهنه زیر نور ماه همانند یک مار می‌‌خزید، ‌زوزه می‌کشید و صداهای عجیب و غریب از خودش در می‌آورد.
ماریا، ‌مادر رابرت خیلی تلاش کرد تا علت این کارهای عجیب پسرش را بفهمد بنابراین نزد یک روانپزشک رفت و از او کمک خواست.پزشک معالج معتقد بود این رفتارها ناشی از تغییرات فیزیولوژیکی سن بلوغ است که ترک خانواده از سوی پدر، ‌ نیز آن را تشدید کرده است.
با گذشت یک سال نه تنها رفتار پسرک عوض نشد، بلکه روزبه‌روز بدتر هم می‌شد.تغییرات رفتاری او تا جایی پیش رفت که به شیوه‌های گوناگون سربه سر مردم می‌گذاشت و آنها را دست می‌انداخت.

رابرت هنگام دزدی از یک فروشگاه دستگیر شد اما بر اساس نظریه پزشکی قانونی مشخص شد یک بیمار اسکیزوفرنی است و با رای دادگاه آزاد شد.
روانپزشکان قرص‌ها و داروهای زیادی را برای رابرت تجویز کردند اما هیچ یک از آنها اثر بخش نبود ماریا وقتی دید رابرت هیچ تغییری نکرده و همچنان به کارهای خلافش ادامه می‌دهد تصمیم گرفت پیش از آنکه پسرش به جرم دیگری دستگیر شود کلونگ را ترک کنند و به اتریش بروند. رابرت به پیشنهاد پزشکان اتریشی دریک بیمارستان در شهر وین بستری شد و تحت درمان قرار گرفت.

پسر نوجوان در یکی از شب‌ها شبانه به انبار بیمارستان رفت و یکی از لباس‌های پزشکان را دزد و پوشید بعد خودش را جای جراح جا زد و بالاخره توانست به اتاق عمل وارد شود اما یکی از جراحان مچش را گرفت و او را به اداره پلیس تحویل داد. ‌او انگیزه‌اش از این کار را علاقه به آناتومی بدن انسان عنوان کرد. سروان دنیل پس از آنکه فهمید او یک بیمار اسکیزوفرنی است از ماموران خواست او را به بیمارستان بازگردانند اما در یکی از شب‌ها فرار کرد و به یک پارک رفت.
او در پارک با مردی به نام جوزف اسکویجر آشنا و با او همخانه شد.
در یکی از شب‌ها رابرت کیف جیبی‌اش را گم کرد و به خیال اینکه جوزف آن را برداشته به او حمله ور شد. . .